Téigh Éidéime Quincke: comharthaí agus cóireáil, grianghraf
leigheas ar líne

Éidéime Quincke: comharthaí agus cóireáil

Clár ábhair:

Tugadh an t-ainm coitianta ar Angioedema, ar a dtugtar Quincke édema de ghnáth, in onóir don dochtúir Gearmánach Heinrich Quincke, a rinne cur síos ar an riocht contúirteach seo i 1882. Go deimhin, i roinnt cásanna is bagairt dhíreach ar an saol é. Is é sin an fáth go bhfuil sé chomh tábhachtach go mbeadh a fhios agat faoi cad is éidéime Quincke ann, a bhfuil baol ard ann go dtarlóidh sé agus cad atá le déanamh nuair a bhíonn comharthaí an ghalair le feiceáil.



Éidéime Quincke: cad é?

Grianghraf Edema Quinche Is galar de chineál ailléirgeach éidéime Quincke, rud a léirítear trí éidéime an chraicinn, fíochán fo-chraicinn agus eipidiam múcasach a tharla. De ghnáth socraítear an phaiteolaíocht sna réimsí seo a leanas den chorp:

  • an duine;
  • muineál;
  • scuaba;
  • torso uachtair;
  • cos.

I bhfad níos lú ná sin, forbraíonn éidéime ar orgáin inmheánacha, ar ailt agus fiú seicní na hinchinne.

Is féidir le Angioedema dul i bhfeidhm ar dhuine ar bith. Mar sin féin, tá grúpa daoine is mó atá i mbaol an ghalair - tá muid ag caint faoi ailléirgí. Agus i bhfad níos minice ná mar a bhíonn i ndaoine aosta agus i bhfir, forbraíonn paiteolaíocht i leanaí (seachas naíonáin, ina bhfuil an éidéime den sórt sin fíor-annamh, cé gur féidir é) agus mná óga.

Cúiseanna angioedema

Tá dhá chineál angioedema - ailléirgeach agus súile ailléirgeach. Agus tá siad difriúil ar na cúiseanna is cúis le riocht contúirteach.

Má tá muid ag caint faoi angioedema ailléirgeach, ansin sa chás seo is ailléirgin ar leith é an “ciontóir” a chuaigh isteach i gcorp duine a bhfuil ailléirgí air. Ansin is cineál é freagra éidéime ollmhór ar an spreagadh. De ghnáth, cuirtear an coinníoll a thuairiscítear le galair agus tinnis mar pollinosis, plúchadh bronchial, ailléirgí bia agus urtacáire .

I gcás angioedema bréige ailléirgeach, is é cúis na paiteolaíochta lochtanna ó bhroinn an chórais chomhlánaigh - grúpa próitéiní a ghlacann páirt i bhfoirmiú príomhghníomhartha imdhíonachta agus ailléirgeacha. De ghnáth, bíonn na próitéiní seo faoi shíocháin, agus ní chuirtear i ngníomh iad ach amháin nuair a bhíonn ailléirgin ionghabháil ann. Má tá lochtanna ina struchtúr, oibríonn an córas comhlántach go spontáineach nó mar fhreagra ar spreagthaí teirmeacha, ceimiceacha agus fuar.

Éidéime Quincke: comharthaí

Grianghraf airíonna quinta éidéime Ní dócha go dtabharfaí suntas do chomharthaí angioedema. Go deimhin, is é an chéad cheann acu swelling thapa agus ghéar ar an gcraiceann, fíochán fo-chraicinn agus epithelium múcasach ar an limistéar lena mbaineann, le feiceáil ar an tsúil nocht. De ghnáth, ní athraíonn an craiceann ar na limistéir seo a lí nádúrtha i dtosach, agus beagán níos déanaí téann sé chun solais go suntasach.

Go minic, tá an angioedema logánaithe ar na liopaí, ar an teanga, ar na sicéidí, ar na leicne agus ar an larbhac (an cás is contúirtí).

De ghnáth ní bhraitheann othair itching, ach tá imní orthu faoi phian agus dhó. Mothaíonn othair ag an am éidéime teannas míthaitneamhach, méadú ar na tílí, carball scoilte bog agus teanga.

Is é an baol is mó ná leathadh an phróisis phaiteolaíoch ar an membrane múcasach sa larynx, chomh maith leis an gceimiceán agus an traicé, a chruthaíonn constaicí ar ghnáth-análú. Idir an dá linn, de réir staitisticí, tarlaíonn an coinníoll seo i ngach ceathrú duine atá ag fulaingt ó angioedema. Is é a chomharthaí ná cró, deacracht shuaiseach análú, ganntanas anála, casadh ag casadh agus, mar thoradh air sin, léirigh siad an-imní ar an othair, agus ansin níor cuireadh san áireamh go raibh falacadh fiú. In éagmais cúraim phroifisiúnta phráinnigh phráinneach, titeann an t-othar go gasta i gcóma hypocapnic, agus ina dhiaidh sin tá baol ard báis ann de bharr easpa ocsaigine.

I gcásanna ina mbíonn tionchar ag an angioedema ar an gconair ghastraistéigeach, is pian géar bhoilg atá air, mar aon le urlacan agus buinneach. Nuair a fhorbraíonn an éidéime ar na meinmhíochaine, tarlaíonn comharthaí néareolaíocha: hemiplegia, apáia, urghabhálacha epileptiform, etc.

Éidéime Quincke: cabhair ag na chéad chomharthaí

Láithreach, a luaithe is a bhíonn amhras ann go bhfuil angioedema ann, is gá glaoch ar dhochtúir. Sula dtagann sé, ní mór garchabhair a thabhairt don othar, lena n-áirítear na gníomhaíochtaí seo a leanas:

  • bac ar dhul i dteagmháil leis an ailléirgin (mar shampla, más greim feithidí é, ba chóir an sting a bhaint den chéad uair);
  • a chinntiú go soláthrófar aer glan glan go dtí an seomra ina bhfuil an t-othar suite;
  • taom an íospartaigh;
  • scaoileadh an íospartaigh ó éadaí, crios, crios, comhionannas vótaí;
  • an t-ailléirgin a bhaint as corp an othair trí dhuine flúirseach otpaivanija agus iad a thógáil sorbents - an carbón gníomhachtaithe céanna;
  • an t-insliú i srón na vasoconstrictor lena mbaineann, nach bhfuil ar láimh;
  • comhbhrú fuar a chur i bhfeidhm ar an limistéar lena mbaineann agus b'fhearr rópa a chur in áit os a chionn - más rud é gur tharla an éidéime mar gheall ar instealladh leighis nó greim feithidí;
  • ag cur an fhrith-aimín cuí.

In éineacht le cúnamh éigeandála le angioedema tá gníomhaíochtaí mar seo a leanas:

  • teiripe díthocsainithe: dé-ionsú, ionchódú, etc .;
  • teiripe hormóin (riaradh na siorcóin go hinfhabhrach nó go hómata);
  • teiripe desensitizing (instealladh ionmhatánach de suprastin);
  • úsáid diuretics;
  • úsáid coscairí próitéine.

Agus, ar ndóigh, teastaíonn ón ospidéal go práinneach an t-othar leis an roinn seo go práinneach. Éidéime Quincke, go háirithe na foirmeacha troma atá aige - coinníoll a éilíonn cúram práinneach práinneach. Uaireanta téann an bille siar go mion nóiméad.

Diagnóis ar angioedema

Ar an gcéad dul síos, déanann an dochtúir scrúdú chun aithne a chur ar na hairíonna atá ann cheana. Ina theannta sin, caithfear an t-imoibriú idir an éidéime agus an riarachán adrenaline a chur san áireamh.

Is é an chéad chéim eile cúis na paiteolaíochta a bhunú. De ghnáth, is leor agallamh a chur ar othar maidir le céard iad na galair ailléirgeacha atá i stair a theaghlaigh, céard é freagairt a chomhlachta ar bhianna éagsúla a ithe, cógais a ghlacadh (a riaradh), agus teagmháil a dhéanamh le hainmhithe. Uaireanta teastaíonn tástálacha fola sonracha agus tástálacha ailléirge chun an chúis a aimsiú.

Déileáil le angioedema

I gcás forbairt éidéime sa pharynx, larynx nó traicé, teastaíonn ospidéal go práinneach don íospartach, agus cóireáil in aonad athbheochana nó dianchúraim ina dhiaidh sin.

Go ginearálta, déantar cóireáil ar angioedema i roinnt treoracha.

  • Gach ailléirgin a d'fhéadfadh a bheith contúirteach a eisiamh ó shaol an íospartaigh. Tugtar moltaí sonracha tar éis an chúis chruinn éidéime a aithint. Sa chás seo, iarrtar ar an othar bianna atá saibhir i salaicítí nádúrtha a ithe (sútha craobh, silíní, sútha talún, péitseoga, úlla, fíonchaora, sútha talún, aibreoga, plumaí, trátaí, cairéid, prátaí), chomh maith le cógais áirithe a úsáid, mar shampla cosúil le pentalgin, tsitramon, baralgin, paraicéiteamól, indomethacin agus daoine eile.
  • Teiripe drugaí. Is é an líne chóireála seo ná oideas frith-chnáimhsí agus corticosteroidí a fhorordú ag an dochtúir atá ag freastal. I gcás hipiríogaireacht maidir le bianna aonair, chun é a laghdú, úsáideann siad ullmhóidí einsím, mar shampla, féile.
  • Ceartú stíl mhaireachtála. Ba chóir do dhaoine a bhfuil angioedema acu stop a chur le caitheamh tobac, mí-úsáid alcóil, agus moltar do na hothair seo cásanna struis, róthéamh, agus hipiteirme a sheachaint.

Chun duine a chosaint a d'fhulaing an-chuid angioedema roimhe seo, moltar dó steallaire a choinneáil i gcónaí le réiteach adrenaline leis.

Deacrachtaí féideartha angioedema

Mar a luadh thuas, is é an deacracht is contúirtí a bhaineann le éidéime Quincke, a théann i bhfeidhm ar an laryncs nó ar an traicé, asfaxia, as a dtagann Bheirnicé, agus, b'fhéidir, míchumas nó bás.

Má tá an éidéime logánaithe sa chonair ghastraistéigeach, ansin ní chuirtear casta i bhfoirm peritonitis as an áireamh, chomh maith le mótair stéigeach mhéadaithe agus neamhoird dyspeptic a chomhlíonadh.

I gcás loit an chórais úiréiginigh, is féidir le complication tarlú trí na hairíonna de ghéarmheititis agus forbairt coinneála fuail.

Is é an t-éidéime ar an duine an ceann is scanrúil, ós rud é, más ann dó, go bhféadfadh damáiste a dhéanamh don inchinn nó dá scannáin, mar aon le cuma na gcóras labyrinth agus airíonna mealltacha - a bhfuil gach ceann acu ina mbagairt dhíreach ar an saol.

Éidéime Quincke i leanaí

Is feiniméan an-choitianta é éidéime Quincke i leanaí. Thairis sin, in othair óga den sórt sin tá a saintréithe féin ag an bpróiseas paiteolaíoch.

Ar an gcéad dul síos, bíonn éidéime i leanaí an-mhór. Ina theannta sin, tá nádúr imirceach aige, mar shampla, tá sé in ann teacht chun cinn in áit amháin nó eile, amhail is dá mba ag gluaiseacht. Má bhraitheann tú go bhfuil an at, beidh sé measartha dlúth agus aonchineálach. Nuair a chliceálann tú air, ní fheictear go bhfuil sé ann. Tá tuairim is 50% de chásanna angioedema i bpáistí ag teacht le cuma urtacáire.

Go háirithe contúirteach d’othair a bhfuil aois tairisceana acu tá at an scornach agus an laryncs. Tar éis an tsaoil, forbraíonn na próisis phaiteolaíocha go léir i bpáiste níos gasta ná mar a bhíonn i n-aosach, agus mar sin tá sé chomh tábhachtach sin, gan an dara soicind a chailliúint, glaoch ar otharcharr láithreach.

Má tá tionchar ag éidéime Quincke ar chonair gastrointestinal an linbh, is dóichí go gcuirfear isteach ar an othar ag pianta géara sa bholg, ag tingling na teanga agus an carball scoilte, chomh maith le buinneach agus urlacan, a thaispeántar beagán níos déanaí.

Fiú má fhorbraíonn an at go heisiach ar an gcraiceann, is féidir go bhfulaingíonn leanaí fiabhras agus pian dian sna hailt. Ina theannta sin, sa chás seo, ní chuirtear eisfhearadh méadaithe an linbh as an áireamh, agus is féidir é a lagú fiú.

Ba chóir go dtuigfeadh tuismitheoirí gach linbh ailléirgeach na cúiseanna is coitianta le haingémama bagrach don bheatha i leanaí:

  • ag glacadh míochainí áirithe: antaibheathaigh (go háirithe, peinicillin), drugaí frithshamhlacha, aigéad aicéatailsicicileach, drugaí ina bhfuil iaidín, vitimíní B;
  • bianna aonair a spreagann ailléirgí i bpáiste ar leith, chomh maith le breiseáin bia éagsúla a d'fhéadfadh a bheith i láthair i roinnt bianna: mar shampla, tá roinnt leasaithigh agus ruaimeanna contúirteacha le fáil i ispíní, miasa éisc coimhthíocha, súnna, cáis, etc.;
  • greamanna feithidí;
  • pollen scaoilte le linn thréimhse bláthanna roinnt plandaí.

Éidéime Quincke: conas é a chosc

Ba chóir do dhaoine, go háirithe iad siúd a bhíonn réamhghníomhach le frithghníomhartha ailléirgeacha, roinnt beart coisctheach a urramú a choiscfidh forbairt riocht chomh contúirteach sin mar angioedema.

Ar dtús, ní mór duit aiste bia dian a leanúint i gcónaí. Sa chás seo, ní mór ailléirginí a eisiamh ní amháin ón aiste bia, ach freisin ón timpeallacht dhaonna i gcoitinne (go háirithe, baineann sé seo le hainmhithe baile). Mar sin féin, ní i gcás duine ar leith atá ag fulaingt ailléirgí i gcónaí a dhéantar é. Dá bhrí sin, i gcásanna ina bhfuil sé dodhéanta an duine féin a chosaint ó theagmháil le greannaitheoirí (mar shampla, le linn planda a bheith faoi bhláth), ba cheart frith-chineálacha a thógáil.

Níor cheart go ndéanfadh othair atá ag fulaingt ó íogaireacht mhéadaithe le greamanna feithidí dearmad ar éarthaigh ina séasúir faoi seach. Ina theannta sin, níor chóir dóibh éadaí geala a chaitheamh ag an am seo - mosquitoes, beacha agus foichí atá an-tarraingteach. Agus, ar ndóigh, níor chóir duit siúl cosnochta ar an tsráid, fiú sa samhradh.

Ní hamháin go dteastaíonn ó thuismitheoirí a bhfuil a bpáiste i mbaol ailléirgí a shrianadh ó theagmháil le híogróirí i ngach slí, ach glaineacht ghlan a choinneáil sa teach ionas nach mbeidh deannach sna coirnéil mar a deir siad. Ina theannta sin, tá sé tábhachtach na seomraí a aeráil go rialta, go minic glanadh fliuch iontu agus an leibhéal taise agus teochta is fearr a chinntiú sa teaghais.


    | 5 Samhain, 2014 | | 4 619 | Gan catagóir
    Téigh

    Téigh
    Téigh