Téigh Pulpitis: Comharthaí agus Cóireáil Pulpitis
leigheas ar líne

Pulpitis: Comharthaí agus Cóireáil

Clár ábhair:

Tagann an t-ainm pulpit ón bhfocal "laíon". Is é atá i laíon an fhiacail ná cuan neurovascular, atá suite laistigh den fhiacail. Glaonn cuid acu an néaróg fiaclóireachta.

Tarlaíonn Pulpitis i gcleachtas fiaclóireachta go minic. Is ionann othair a bhfuil an galar seo agus thart ar 20% de mhais iomlán na ndaoine a dhéanann iarratas ar an bhfiaclóir.

Is é an laíon an nasc idir fíocháin fiacail chrua (cruan, dentin, stroighin) agus fíochán periodontach (fíocháin chrua agus bhog timpeall na fiacail). Is é an bac bitheolaíoch deireanach é idir baictéir charigineacha agus fíocháin periodontal. Tar éis bháis na néaróg fiaclóireachta, déanann na gníomhairí eachtracha ionsaí saor in aisce ar fhíocháin mhúcasacha agus chnámh an fhód, agus bíonn deacrachtaí éagsúla acu.



Cúiseanna pulpitis

Is ionann an próiseas athlastacha a tharlaíonn sa laíon agus cineál freagartha ar spreagthaigh a théann tríd an gcuas snoídeach an cuas neurovascular den fhiacail. Is féidir leo seo a bheith ina mbaictéir phataigineacha agus a dtáirgí meitibileach, a théann isteach i bhfíochán na laíon ar bhealaí éagsúla:

  • Bealach cariesóigineach. Déanann miocrorgánaigh an laíon a threá ón gcuas snoite, a théann i bhfeidhm ar na sraitheanna domhain de dentin. Éiríonn an ciseal cosanta d'fhíocháin chrua fiacla tanaí, agus is féidir le gníomhairí eachtracha dul isteach sa seomra laíon agus athlasadh a chur faoi deara. Más rud é, agus an cuas snoite á chóireáil, go bhfanann microgapanna idir ballaí an chuas snoite agus an líonadh, is féidir leis na pataiginí dul isteach sa néar fiacla tríd.
  • Cosán Periodontal. Is féidir leis an gcuma a bhíonn ar mhaignéisí géarmhíochaine a bheith mar thoradh ar chriostal domhain, gingivectomy (sceitheadh ​​coganta), gingivotomy (dioscadh guma), nó máinliacht phlaisteach ar ghalar periodontach le periodontitis ginearálaithe.
  • Bealach eile - hematogenous - osclaíonn sé trí shoithí lymphatic agus fola (arterioles agus venules). Le sreabhadh fola, cuireann an t-ionfhabhtú “snámh ar an bhfiacail” agus tá sé leabaithe sa laíon. I gcásanna den sórt sin, is féidir go bhfanfaidh an fiacail slán (slán) go seachtrach, agus go dtarlaíonn an pulpitis mar gheall ar ionfhabhtú anuas.

Tá roinnt cúiseanna eile ann a chuireann le pulpitis:

  • Tráma fiacail (briseadh coróin nó cuid de, coróin nó briseadh fréimhe, oscailt an tseomra laíon de thaisme agus fiacail á meilt faoin choróin, cóireáil ortadóntach mhícheart).
  • Láimhseáil theiripeach agus oibríochtúil ar an periodontium (fíocháin chrua agus bhog timpeall na fiacail).
  • Nochtadh do ultrafhuaime de mhinicíocht íseal ach déine ard.
  • Tosaíonn Dentikli agus petrification ag foirmiú i gcás neamhoird mheitibileach sa laíon. Agus iad á dtaisceadh i bhfíocháin laíon, is féidir leo na endings néaróg agus na soithigh fola a fháscadh, ag cur le greannú agus athlasadh na laíon.
  • Chomh maith le baictéir, is féidir le ceimiceáin (comhábhair na n-ábhar líonta, éifeachtaí diúltacha stroighin neamhorgánacha agus aigéid neamhorgánacha) agus spreagadh teochta (dónna laíon nuair a mheilt fiacail iad) an próiseas athlastacha. Sa chás seo, tarlaíonn an tionchar trí na tubules déadacha (tubules déadacha, cumarsáid leis an néaróg fiaclóireachta).


Forbairt pulpitis

Baineann athlasadh na laíon le hathruithe casta sa nádúr bithcheimiceach, struchtúrach agus feidhmiúil. Socraítear déine an ghalair, sa chéad áit, ag staid imoibríochta an orgánaigh. Ina theannta sin, bíonn tionchar leordhóthanach ag nádúr an spreagthaigh, éifeachtaí na dtocsainí agus na dtáirgí dianscaoilte le miocrorgánaigh le gníomhaíocht bithcheimiceach ar chúrsa an athlastacha. Braitheann éagsúlacht comharthaí cliniciúla agus toradh an ghalair ar na fachtóirí seo.

Is é an sainiúlacht a bhaineann le pulpitis ná go dtarlaíonn an próiseas paiteolaíoch i spás dúnta - an seomra laíon - atá teorantach ar gach taobh ag fíocháin chrua na fiacail. Is ar an gcúis seo a eascraíonn comhbhrú laíon go tapa as an ngalar, cur isteach ar thrófaíocht, marbhántacht fiaclach agus neacróis.

Ach, beag beann ar chúiseanna an phróisis athlastaigh, forbraíonn pulpitis de réir trí phointe:

  1. Athrú is ea an t-athrú príomha agus an damáiste do fhíocháin an néaráin fiaclóireachta.
  2. Sruth fola - lagú sa mhicrileacán.
  3. Iomadú - atáirgeadh eilimintí ceallacha.

Freagraíonn an fhréamh (cuid den laíon, atá suite i bhfréamh na fiacail) agus corónach (cuid den laíon, atá suite i gcoróin na fiacail) ranna laíon, mar gheall ar nádúr an struchtúir, mar gheall ar athlasadh go héagsúil: tá feiniméin mhúcasacha níos suntasaí sa chuid chorónach, agus próisis sa fhréamh iomadú.

Ag tús na forbartha ar an ngalar, déantar an marbhántacht sreabháin sa laíon a chúiteamh leis an eis-sreabhadh méadaithe d'fhuil venous, ach de réir a chéile éiríonn an tréscaoilteacht soithíoch rófhócaithe, pléascann an plasma agus na cealla fola isteach i gcuas na fiacail. I gcomhthéacs chúlra chuma imoibriú athlastacha na laíon, tarlaíonn laghdú ar aigéadacht, rud a chuireann dlús le forbairt an phróisis phaiteolaíoch. Mar thoradh air sin, déantar cealla na néaróg fiaclóireachta a dhamáistiú, tarlaíonn dínádúrú dochúlaithe (dianscaoileadh) próitéiní.

Is iondúil, i dtús báire, go bhfuil nádúr tromchúiseach ag baint leis an ngalar, agus go scaoileann tú go sciobtha go tapa.

Fulaingíonn fíocháin ghéara, inneachar purulent agus hypoxia dian pian dian agus bás an laíon de réir a chéile.

Is féidir le toradh an ghéarchéime de pulpitis a bheith difriúil, ag brath ar cé acu an bhfuil an próiseas réitithe trí chomhleá purule an bheart néaróbach, an neacróis, nó an t-aistriú go dtí an chéim ainsealach.

Ach, tá an cumas ag pulpitis ainsealach forbairt go neamhspleách, ag dul thar an gcéim ghéar. B'fhéidir nach mbeidh an t-othar feasach ar a láithreacht fiú, agus go mbraitear an galar nuair a bhíonn sé ag tagairt do fhiaclóir chun caries a leigheas.

Comharthaí agus modhanna diagnóise pulpitis

Ní bhíonn sé deacair pulpitis a aithint, ach tá sé deacair a chinneadh cén fhoirm den ghalar atá i n-othar. Tá cosúlacht áirithe ag comharthaí athlasadh na laíon, na dtriantóntach agus an chéasaigh, rud a fhágann go mbíonn an diagnóis níos deacra.

Ar mhaithe le diagnóis chruinn, treoraítear na fiaclóirí ag na cineálacha léirithe pian:

  • Go bhfuil pian ann;
  • A ré;
  • Cineál na forbartha;
  • Déine;
  • An bhfuil nó nach bhfuil eatraimh "gheal" ann;
  • Tarlú mothaitheacha ó ghreannaitheoirí teochta (te agus fuar);
  • An láithreacht ionradaíochta (nuair a thugtar an phian don chluas, don mhuineál nó don cheann).

Úsáidtear na modhanna taighde oibiachtúla freisin:

  • Cigireacht;
  • Cnaguirlisí;
  • Palpation;
  • Fuaimniú;
  • Teirmiméadracht;
  • Electroodontodiagnosis;
  • X-gha.

Le linn na chéad chuairte, le linn an tsuirbhé, faightear amach an cineál pian, stair (cúrsa) saoil agus breoiteachta, chomh maith le folláine ghinearálta an othair. Tá stair saoil riachtanach chun na fachtóirí a d'fhéadfadh cur le forbairt pulpitis a chinneadh.

Cuireann an suirbhé ar do chumas cúrsa neasfhorbartha ar riocht paiteolaíoch a sholáthar i duine ar leith.

Deimhníonn agus déanann soiléiriú ar mhodhanna taighde oibiachtúla an diagnóis a rinne an dochtúir, agus ag brath ar an bhfoirm pulpitis agus ar chineál a chúrsa, déantar an chóireáil a fhorordú.

Modhanna faoisimh pian i gcóireáil pulpitis

Ag cur san áireamh go bhfuil ullmhúchán (meilt na fiacail) pianmhar i gcónaí le linn pulpitis, ní mór don dochtúir aire a thabhairt d’anesthesia ardchaighdeáin an fiacail sula dtéann sé ar aghaidh leis an gcóireáil.

I bhfiaclóireacht, cuir ainéistéiseach ginearálta agus áitiúil i bhfeidhm.

Déantar ainéistéiseach áitiúil le cabhair ó instealltaí, iarratais, modhanna fisiceacha agus fisiceimiceacha.

Is féidir le hainéistéise insteallta a bheith de chineálacha éagsúla:

  1. Cuireann ainéistéiseach seoltaí an réigiún anatamaíocha iomlán den duine ar ceal nuair a instealltar ainéistéiseach isteach sa réigiún de na plexuses néaróg agus na trunks. Úsáidtear an cineál ainéistéise seo go minic i gcóireáil fiacla ilfhréamh den fhód íochtarach, ós rud é go bhfuil cnámh an fhód ró-dhlúth sa réimse seo agus nach bhfuil an ainéistéise insíothlaithe éifeachtach go leor.
  2. Cuireann bloic ainéistéise insíothlaithe foircinn fhorimeallacha agus néarógacha beaga, ag insíothlú an mhúcóis i dteilgean na fiacail chúise. Is féidir insíothlú a úsáid mar nasc le ainéistéise a sheoladh.
  3. Is éard is ainéistéiseach intraligamentach ann ná druga a thabhairt isteach i ligaime ciorclach na fiacail tríd an mbearna periodontal (an bhearna idir fréamh na fiacail agus cnámh an phoill). Tá an modh seo go maith toisc go mbaintear úsáid as méid beag ainéistéiseach agus go mbíonn deacrachtaí mar hematoma, damáiste thaisme do shoithí fola agus néaróga, agus frithghníomhartha ailléirgeacha san áireamh.
  4. Déantar ainéistéiseach spúinseach (intraosseous) trí an druga a instealladh isteach sa phláta cortical le steallaire agus snáthaid.
  5. Cineál ainéistéiseach is ea anesthesia laistigh den seipteach, a dhéantar trí ainéistéiseach a instealladh isteach sa septum cnámh idir na fiacla.

Is modh breise é ainéistéise iarratais ar ainéistéise an mhúcóis bhéil le lóiseanna, spraeanna agus glóthacha ina bhfuil substaint ainéistéiseach. Le cabhair na n-iarratas is féidir cailliúint íogaireachta a bhaint amach i réimse na ngortuithe beaga traumatic nó áit ina bhfuiltear ag súil le hainéistéiseach insíothlaithe nó seolta.

Is iad modhanna ainéistéise fisiciúla na cinn is sábháilte, is simplí, is inrochtana, agus curtha i bhfeidhm ag baint úsáide as:

  • DC ainéistéiseach leictreach;
  • Leictreafóiréis;
  • Leictreafóiréis fholúis;
  • Sruthanna diadhanamacha agus luaineachta.

Le liosta modhanna fisiciúla faoisimh phian tá liosta contraindications:

  • Éadulaingt aonair;
  • Galair den lárchóras na néaróg (lárchóras na néaróg);
  • Tá neoplasms neamhurchóideacha agus urchóideacha ag an othar;
  • Scléaróis soithí cheirbreach agus córas cardashoithíoch dícháilithe (córas cardashoithíoch);
  • Galair thógálacha agus víreasacha a bheith i láthair.

Déantar ainéistéise ginearálta i bhfiaclóireacht de réir tásca:

  • Ar na contraindications absalóideach tá éadulaingt ar ainéistéitic áitiúil agus gach cás eile ina bhfuil sé dodhéanta ainéistéiseach áitiúil;
  • Contraindications coibhneasta: an eagla mór ar an othar roimh chóireáil fiaclóireachta, galair an lárchóras na néaróg agus an chórais chardashoithíoch.

Modhanna ainéistéise ginearálta:

  1. Ainéistéise ionanálaithe;
  2. Neamh-ionanálú (intramuscular, infhéitheach, rectal, subcutane, intrapleural, intraosseous agus intraperitoneal);
  3. Electrocharcóis;
  4. Ainéistéise Fuaime (zuvukovaya);
  5. Síciteiripe;
  6. Refest ainéistéise.

Cóireáil Pulpitis

I ndiaclóireacht theiripeach, tá dhá mhodh ann chun cóireáil a dhéanamh ar pulpitis: máinliachta agus bitheolaíoch.

Tá an modh bitheolaíoch dírithe ar an laíon, a aisghabháil agus a athbhunú feidhmeanna.

Is iad na comharthaí maidir leis an modh bitheolaíoch a úsáid ná na céimeanna tosaigh i bhfoirm géarmhíochaine pulpitis:

  • Pulpitis fócasach géar;
  • Hyperemia laíon;
  • Oscailt thaisme an tseomra laíon;

I gcásanna áirithe, is féidir feidhmeanna an laíon a athbhunú i pulpitis snáithíneach, ach in éagmais comharthaí raideolaíocha agus cliniciúla de periodontitis.

Ba chóir duit aois an othair a bhreithniú freisin (moltar an modh bitheolaíoch dóibh siúd atá níos óige ná 30 bliain d'aois), staid an ghalair thréimhsigh agus easpa galair córas agus orgán.

Is iad na contrárthachtaí ar an modh cóireála le hinmharthanacht na laíon a chaomhnú:

  • Fiacla atá deartha chun tacú le droichid agus le cíor fiacla laminar;
  • Tá comharthaí periodontitis ann;
  • Meisce Odontogenach;
  • Aois os cionn tríocha;
  • Cuas mór i muineál na fiacail nó faoin guma.

Léirítear próiseas an mhodha chóireála bhitheolaíche féin trí úsáid a bhaint as antaibheathaigh, sulfonamides agus a gcomhcheangail, drugaí ina bhfuil cailciam agus corticosteroidí.

Cinntíonn antaibheathaigh, mar riail, go ndíchuirtear an gníomhaire tógálach. Ach ní leor an éifeacht frithsheasmhach in aghaidh feidhmeanna an laíon a athbhunú. Dá bhrí sin, ní mór antaibheathaigh a chomhcheangal le drugaí a spreagann spreagadh na plaisteach agus feidhmeanna athghiniúnacha an néaráin fiaclóireachta.

Déanann corticosteroidí pian a mhaolú go sábháilte agus tá airíonna frith-athlastacha acu. Cuidíonn a n-úsáid le himoibríocht an laíon a laghdú agus cuireann sé cosc ​​ar fhoirmiú fíochán gránúcháin. Ní bhíonn fo-iarsmaí i gceist le bindealán a chur i bhfeidhm ar feadh tamaill bhig, mar sin ba chóir duit tú féin a theorannú go trí nó ceithre lá, agus drugaí eile a chur ina n-ionad ina dhiaidh sin.

Bíonn tionchar níos fabhraí ag hiodrocsaíd chailciam ar laíon ná ar dhrugaí eile. Déanann sé normalú ar an gcothromaíocht aigéad-bun i bhfíocháin an néaráin fhiacla, spreagann sé an próiseas athmhúscaithe (athsholáthar substaintí mianraí) de fhiacla agus foirmiú na bhfoirmeacha tánaisteacha.

Cuireann nitrofurans i gcomhar le glycosaminoglycans dlús le feidhmeanna athchóirithe (aisiríoch) sa laíon mar gheall ar a n-airíonna bitheolaíocha.

Tá údar iomlán le heinsímí a úsáid i gcoimpléasc an mhodha bhitheolaíoch cóireála, toisc go bhfuil sé de chumas acu fíocháin mharbha a leá agus micreabbsanna a bhriseadh síos sna soithí, rud a chuireann deireadh le codanna neamh-inmharthana den laíon agus a fheabhsaíonn eis-sreabhadh exudate. Ag an am céanna, déanann próisis athlastacha subside agus is féidir leis na cealla teacht ar ais.

Áirítear leis an modh modh cóireála bitheolaíche cloí go docht leis na céimeanna seo a leanas:

  1. Cóireáil antiseptic ar an gcuas ó bhéal.
  2. Ainéistéise
  3. Leithlisiú fiacail bhreoiteachta le liathróidí cadáis agus cónradam.
  4. Déileáil le coróin an fiacail chúise agus na bhfiacla in aice láimhe le tuaslagán iaidín.
  5. Cuas snoite a scaoileadh.
  6. Forleagan ar adharc lom laíon na gcógas.
  7. Liathróid chadáis a thabhairt isteach ar an gcuas snoíte chun sreabh leachtach a ionsú.
  8. Líonáin shealadacha a fhorchur.

Forordaítear athchuairt in 1-2 lá agus, in éagmais gearáin ón othar, leanann siad ar aghaidh chuig an dara céim den chóireáil - forchur laíon hiodrocsaíde cailciam ar an adharc agus dúnadh an chuas snoite le líonadh sealadach.

Tá an tríú cuairt sceidealta in aghaidh na seachtaine. Mura bhfuil aon ghearáin, is féidir líonadh buan a chur i bhfeidhm, ach le coinníoll amháin: is gá gasket leighis a chur i bhfeidhm ar an adharc laíon, ansin séala inslithe, agus is é an séala an tríú ciseal ina saothraítear an cuas snoite.

Ach, tá cásanna ann nuair atá an modh cóireála bitheolaíoch neamhéifeachtach, nó míchuí. Sa chás seo, moltar modh máinliachta a úsáid chun pulpitis a chóireáil.

Tá an modh máinliachta comhdhéanta de theascadh ríthábhachtach (teannadh laíon, laíonatamaíocht, an laíon a bhaint go páirteach) nó díchur ríthábhachtach (baint iomlán laíon, pulpéatóime) na laíon le líonadh na canála fréimhe agus cuas snoite ina dhiaidh sin.

Braitheann rogha modh cóireála máinliachta ar staid an chnuas neurovascular.

Is é croílár an teastais ríthábhachtach faoi ​​ghníomh anesthetics ná go mbaintear an t-achar inflamed den laíon corónach, agus ina dhiaidh sin athchóirítear an stumpa eile. Cuirtear greamaigh liachta i bhfeidhm ar an stumpa, agus ansin dúntar an cuas sa fiacail le líonadh buan.

Táscairí maidir le pulpotamaíocht:

  • Hyperemia laíon;
  • Pulpitis fócasach;
  • Géarmhípíteas idirleata;
  • Pulpitis snáithíneach ainsealach;
  • Foirm hipirtrófach ainsealach de pulpitis.
  • Foirmeacha géara agus ainsealacha pulpitis fiacla déiríochta, agus buan - le fás fréamhaithe neamhchríochnaithe.

Tá roinnt céimeanna i gceist le modhnú na laíon.

Ar an gcéad dul síos, déanann an dochtúir cóireáil shláintiúil ar an gcuas ó bhéal agus ar an bhfáltas chun an cuas snoite a ullmhú. Baintear na sraitheanna go léir de fhiacláin líonta agus bhogtha ó bhallaí an chuas, ós rud é gur as sin go dtéann substaintí tocsaineacha isteach sa laíon. Ansin déantar an cuas a uisciú le tuaslagán ina bhfuil einsímí agus antaibheathaigh.

Meastar an dara céim mar oscailt an tseomra laíon. Tá sé an-tábhachtach na láimhseálacha go léir a dhéanamh i gceart, ós rud é go gcuireann oscailt neamhleor an fhíochán necrotach as an áireamh. Sa chás seo, tá sé dosheachanta an galar a athiompú (atarlú) agus beidh sé riachtanach an fiacail a athchóireáil go hiomlán.

Is é an tríú céim an t-amúchán iarbhír ar chuid chorónach an laíon. Déantar ionramháil le tochaltóir géar. Lena chois sin, scríobadh go réidh an chuid inflamed den néaróg fiaclóireachta, agus le burla glan amach iarsmaí na fíocháin.

Is é atá i gceist leis an gceathrú céim ná uisciú na cuas le tuaslagáin frith-athlastacha chun ionfhabhtú iarmhar laíon a chosc. Stoptar fuiliú ó chanálacha fréimhe le tuaslagán de shárocsaíd hidrigine nó úsáidtear diathermocoagulation.

An cúigiú céim - drugaí frith-athlastacha agus odontotropnyh a fhorchur ar chnapán na laíon agus an cuas snoite a dhúnadh le fiaclán uiscí.

Cúpla lá ina dhiaidh sin, in éagmais gearáin ón othar agus comharthaí athlasta, is féidir leat séala buan a chur.

Ní hionann imirce fíorthábhachtach agus pulpotomy sa mhéid is go mbaintear an beart neurovascular sa chás seo go hiomlán agus go comhuaineach.

Is éard atá sna comharthaí go dtarlaíonn díbirt ná gach cineál galair ina bhfuil sé dodhéanta laíon inmharthana a chaomhnú. Seo:

  • Pulpitis traumatic;
  • Pulpitis purulent géarmhíochaine;
  • Calculitis laíon;
  • Cineálacha ainsealacha hipirtrófacha agus gangracha an ghalair;
  • An neamhéifeachtúlacht a bhaineann leis an teannadh ríthábhachtach;
  • Pulpitis casta ag lymphadenitis nó periodontitis;
  • Наличие соматических, вирусных и инфекционных заболеваний у пациента;
  • Ортопедические и ортодонтические показания.

Методика витальной экстирпации пульпы так же включает в себя определенный перечень необходимых манипуляций.

Первый этап – гигиена полости рта.

Второй этап – выбор метода анестезии и его проведение.

Третий этап – препарирование кариозной полости с удалением некротизированных тканей дентина.

Четвертый этап – вскрытие и/или раскрытие зубной полости.

Пятый этап – удаление коронковой пульпы.

Шестой этап – удаление корневой пульпы с помощью пульпоэкстракторов.

В некоторых случаях удаление пульпы инструментальным методом становится невозможным ввиду сильного искривления корневых каналов. Непроходимость канала служит показанием к применению физических методов экстирпации:

  1. Лекарственный электрофорез проводится с целью предотвращения осложнений пульпита. Для этого в высушенную и обработанную зубную полость вводится ватная турунда, смоченная в растворе йодида калия или 10% настойке йода и отжатая, а следом за ней – активный электрод. Полость герметизируется воском и в течение 20 минут и при поступлении тока силой 2-3 микроампер лекарство поступает в окружающие ткани. Через несколько дней, при отсутствии жалоб, врач имеет возможность запломбировать корневой канал.
  2. Депофорез с гидроксидом меди-кальция повышает эффективность эндодонтического лечения труднопроходимых и инфицированных каналов. В высушенный и расширенный канал помещают суспензию на водной основе данного раствора и вводят игольчатый электрод. Под действием электрического тока, постоянно поступающего в корневой канал, лекарственное вещество проникает во все микропоры и отверстия канала. Постепенно происходит распад мягких тканей и образуются медные пробки. Пробки обтурируют верхушечное отверстие зуба, обеззараживают просвет и обеспечивают герметичное закрытие канала.

Для остановки кровотечения из каналов используют специальные кровоостанавливающие растворы (гемостаб), раствор перекиси водорода или диатермокоагуляцию.

После полного очищения корневого канала и остановки кровотечения приступают к инструментальной обработке, которая включает:

  • Расширение устья;
  • Прохождение во всю длину;
  • Расширение;
  • Определение размера;
  • Удаление пристеночного, размягченного дентина.

С помощью инструментальной обработки канал зуба приобретает конусовидную форму с гладкими плотными стенками.

Пломбирование корневого канала при пульпите является завершающим этапом лечения.

Важное значение имеет пломбировочный материал. Он должен отвечать определенным требованиям:

  1. Обладание антисептическими свойствами;
  2. Способность к высокой адгезии (надежному прилипанию к стенкам корневого канала);
  3. Отсутствие усадки и склонности к растворению в биологических жидкостях;
  4. Рентгеноконтрастность (быть четко различимым на рентгенограмме);
  5. Отсутствие в составе красителей, изменяющих цвет зуба;
  6. Обладать определенной степенью пластичности, которая позволяет легко вводить пасту в канал, а при необходимости извлекать его оттуда без затруднений;

Пломбировочные пасты иногда используются в совокупности с гуттаперчевыми штифтами для лучшей герметизации корневого канала.

Методика пломбирования канала проста, но требует осторожности и внимательности со стороны врача.

Пломбировочный материал замешивают на стеклянной пластинке, наносят на каналонаполнитель (инструмент для пломбирования корневого канала), вводят в корневой канал, включают бормашину и через несколько секунд извлекают наконечник во включенном виде.

Déantar an nós imeachta arís agus arís eile go dtí go mbeidh an cainéal séalaithe go hiomlán leis an rinn anatamaíocha.

Ansin, baintear an iomarca ábhair as an gcuas snoite agus tógtar x-gha le cáilíocht an líonta a sheiceáil.

Chun an cainéal gutta-percha a dhúnadh teastaíonn bioráin gutta-percha.

Cuirtear méid beag de ghreamú líonta isteach sa chanáil fréimhe, agus ansin - bioráin, ceann ar cheann, ag brú ar na ballaí le huirlisí speisialta, go dtí go mbeidh an chanáil dúnta go hiomlán.

Is féidir leat biorán amháin a chur isteach a fhreagraíonn do mhéid an chainéil fiacail.

Tar éis cáilíocht an líonta a sheiceáil, gearrtar foircinn na mbiorán le hionstraimí téite agus líontar an cuas snoite le líonadh buan.


| 18 Márta 2014 | | 2 975 | Gan catagóir
Téigh
Fág do chuid aiseolais
Téigh
Téigh